Eigenlijk moet deze wiki George Siemens moeten heten, maar ik heb geloof ik nog niet gevonden waar je de titel kan wijzigen.
Wordt vervolgd.

Eerste snelle onderzoek naar iets nieuws: Het Connectivisme / George Siemens


Ontwikkelingen omtrent een ‘nieuwe’ theorie: het connectivisme.
Deze theorie beschreven door George Siemens voorzag dat de manier waarop wij leren de laatste decennia sterk aan het veranderen is.
Theorieën betreffende behaviorisme, cognitivisme en constructivisme schoten te kort in de visie van Siemens.
Wanneer er naar leren word gekeken vanuit een informele, genetwerkte op technologie gebaseerde context zijn bestaande theorieën niet meer toerijkend. Ik heb een aantal stuken van George Siemens vertaald om de basis van de theorie enigzins te verduidelijken.
Aan de basis van elke theorie ligt een diepere ideologie en wereldbeeld. De debatten rondom de natuur van leren en weten is al eeuwen oud.
Is leren een proces van afstemmen van objectieve externe kennis en waarheid (objectivisme)?
Is leren en kennis een interpretief proces (we leren wanneer we ervaren, en de waarheid onthult zich door actie en cognitie) (pragmatisme)? Of is leren een proces waare we onze eigen waarheid creeeren door ons eigen beeld op de wereld (interpretivisme)?
Er mist iets in dit debat. Kennis en waarheid kunnen op een diverse manier bestaan. De verschillende percepties op leren hoeven niet exclusief gezien te worden. In bepaalde mate geven objectivisme, pragmatisme en interpretivisme inzicht in het leer en kennis proces. De aard van het onderwerp en de lerende zelf hebben invloed op welke aanpak het beste is voor de lerende. In contrast tot de bestaande visies op leren geeft connectivisme leren als een proces van connectie en netwerk vorming weer.
Een aantal significante trends volgens Siemens.
  • Veel lerenden verplaatsen zich tussen een grote verscheidenheid aan mogelijk ongerelateerde disiplinces gedurende hun leven
  • Informeel leren is een significant onderdeel van onze leer ervaringen. Formeel educatie is niet altijd meer de belangrijkste bron van onze kennis. Leren vindt nu plaats op verschillende wijze o.a. in communities of practice, persoonlijke netwerken en het voltooien van werk gerelateerde taken.
  • Leren is een continu proces, welke het leven lang door gaat. Leren en werk gerelateerde activiteit kunnen niet langer apart worden gezien. In veel situaties zijn ze hetzelfde
  • Technologie is onze hersenen aan het aanpassen(herschrijven). De tools die we gebruiken geven vorm aan ons denken.
  • De organisatie en het individu zijn beide lerende organismen. De toegenomen aandacht voor kennismanagement geeft de behoefte voor een theorie die probeert de link tussen het individuele en het organisationele leren aan.
  • Veel processen die in het verleden werden behandeld door leer theorieën (vooral cognitieve informatie verwerking) kunnen nu worden over gedragen of worden ondersteunt door technologie.
  • Know-how en know-what worden aan gevuld door know-where (weten waar de benodigde kennis te vinden is)
Connectivisme is de intergratie van de principes die voortkomen uit de chaos, netwerk , complexiteit en zelforganisatie theorieën. Leren is een proces dat plaats vindt in een vage omgeving die voordurend in beweging is, het individu heeft hier weinig controle over. Leren (gedefinieerd als ‘actionable knowledge’) kan plaats vinden buiten onszelf om(binnen een organisatie of een database),het focust zich op het verbinden van gespecialiseerde informatie en connecties welke ons instaat stellen om meer te leren.
Connectivisme wordt gedreven door het idee dat beslissingen gebaseerd zijn op snel veranderende informatie. Nieuwe informatie wordt continue verkregen. Het vermogen om onderscheidt te maken tussen belangrijke en onbelangrijke informatie wordt steeds belangrijker. Een andere kritisch aspect is het vermogen om te herkennen wanneer nieuwe informatie de basis van onze beslissingen die wij gister hebben gemaakt veranderdt.
De principes van connectivisme:
  • Leren en kennis berust in de verscheidenheid van meningen.
  • Leren is een proces van het verbinden van gespecialiseerde knooppunten (nodes) of informatiebronnen.
  • Leren kan plaatsvinden in ‘non-human appliances’.
  • Capaciteit om meer te weten is belangrijker dan onze huidige kennis.
  • Het ‘voeden’ en onderhouden van connecties is nodig om continu leren te faciliteren.
  • Het vermogen om connecties tussen disciplines, ideeën en concepten is een core vaardigheid.
  • Accurate en up-to-date kennis is het doel van alle connectvistische leer activiteiten.
  • Besluitvorming is op zichzelf een leerproces. Kiezen tussen wat te leren en de betekenis van nieuwe informatie wordt gezien door de lens van een verschuivende realiteit. Er kan nu een goed antwoord zijn, dit kan morgen weer fout zijn door de wijziging in het informatie klimaat die van invloed is op de beslissing.
Maar er is ook kritiek op de theorie, Pløn Verhagen beargumenteerd dat het hier niet gaat om een nieuwe leertheorie maar een pedagogische visie. Ook heeft hij moeite met de stelling dat leren plaats vindt ‘non-human’ appliances.
“De essentie van dit principe lijkt me dat het gaat om het gebruiken van kennis die je zelf niet paraat hebt terwijl je het bestaan en de bruikbaarheid van die kennis wél kent en er ook toegang toe hebt. En dat is natuurlijk niets bijzonders en staat los van de vraag of die kennis is opgeslagen in non-human appliances. Sinds mensenheugenis functioneren groepen volgens dit principe in allerlei sociale en maatschappelijke verbanden op basis van taakverdeling en kennisdistributie. De architect die een bouwproces leidt, koppelt de kennis van de metselaars, de timmerlieden, de elektriciens en vele anderen aan zijn eigen kennis op een manier dat hij toch kan zeggen: “Ik heb dat huis gebouwd”. Een belangrijk deel van zijn kennis bestaat voor dit doel uit kennis van wat al die mensen weten en kunnen en uit kennis die ze voor de uitvoering van het bouwproject al dan niet op zijn aanwijzing ontwikkelen.”
Ik ben benieuwd of jullie enige potentie zien in deze theorie, heeft meneer Verhagen gelijk of is er wel degelijk spraken van een nieuwe leertheorie?
Voor een nog betere beeldvorming
:)
:)
Further reading/listing/viewing…
Basis artikel
http://www.elearnspace.org/Articles/connectivism.htm
Leren als netwerk creatie
http://www.learningcircuits.org/2005/nov2005/seimens.htm
Conferentie Connectivism (2007) veel resources (slides, videos, audio etc)
http://ltc.umanitoba.ca/moodle/course/view.php?id=9
Kritiek op de theorie door Nederlands prof. Pløn Verhagen van de UVT
http://elearning.surf.nl/e-learning/artikelen/3745
Het antwoord van George Siemens
http://www.elearnspace.org/Articles/connectivism_self-amused.htm




Veranderende samenleving: tijd voor nieuwe leertheorie
Connectivisme is een redelijk nieuwe stroming bedacht door George Siemens [1]. Hij stelt dat het behaviourisme, cognitivisme en constructivisme (zie Leertheorieën) geen rekening houden met de huidige kennismaatschappij en techologie. Kennis verandert en veroudert snel en mensen blijven niet langer hun hele leven bij dezelfde organisatie werken.
Siemens stelt dat leren verandert. Leren wordt informeel: formele opleidingen lijken te verdwijnen. Verder is leren een continu, leven-lang proces, waarbij technologie functies overneemt. Daarnaast leren niet alleen individuen, maar ook organisaties. Knowhow en know-what worden vervangen door know-where: weten waar je bepaalde kennis kunt halen.

Leren in het connectivisme
Leren in het connectivisme richt zich op het verbinden van bepaalde kenniselementen. Deze verbindingen die de mens helpt te leren zijn belangrijker dan de status van de kennis van een individu. Kennis wordt verspreid middels deze kenniscyclus: kennis van een individu, wat wordt gezien als een netwerk, vloeit in een organisatie. Deze kennis wordt dan teruggevoerd naar het netwerk, om uiteindelijk weer terug te komen bij het individu, die ervan leert.
external image image001.gifFiguur 1. Kenniscyclus van het connectivisme
Uitgangspunten van het connectivisme
Het connectivisme leunt op de aanname dat beslissingen genomen worden op basis van snel veranderende inzichten. Hierbij zijn chaos, netwerken, complexiteit en zelf-organisatie belangrijke pijlers.
  • Chaos gaat ervan uit dat betekenis wel degelijk bestaat: het is de taak aan de lerende deze betekenis te herkennen.
  • Netwerken ziet Siemens als verbindingen tussen elementen. De verbindingen worden dan gezien als bruggen tussen informatie. Zo'n brug kan je "oversteken" om tot nieuwe kennis te komen.
  • Complexiteit.... (legt meneer Siemens niet uit)
  • Zelf-organisatie is het spontaan vormen van goed georganiseerde structuren, patronen of gedragingen.
  • Om te kunnen leren moet je, volgens het connectivisme, verbindingen kunnen leggen tussen informatiebronnen, waardoor je bruikbare informatiepatronen creëert.
Het connectivisme wordt gezien als een van de theoretische kaders van netwerkleren (zie theoretisch kader netwerkleren).

Het connectivisme samengevat:
"I store my knowledge in my friends" [2].

Referenties
1. Siemens, G. (2004). Connectivism: A learning theory for the digital age. Retrieved November 17, 2008, from http://www.elearnspace.org/Articles/connectivism.htm
2. Stephenson, K. (2004). What knowledge tears apart, networks make whole. Retrieved November 17, 2008, from http://www.netform.com/html/icf.pdf